Zgodnie z tradycją Kościoła Rzymskiego przed Mszą w nocy śpiewa się Martyrologium o Narodzeniu Pańskim:

25 grudnia, 8 dzień przed kalendami styczniowymi, 24 dzień kalendarza
księżycowego.
Po upływie wielu wieków od stworzenia świata, kiedy na początku Bóg stwo­rzył niebo i ziemię i uformował człowieka na swoje podobieństwo, a także po wielu wiekach, od kiedy po potopie Najwyższy położył tęczę między
chmura­mi jako znak przymierza i pokoju;
dwadzieścia jeden wieków po wyruszeniu Abrahama, naszego ojca w wierze,
z Ur Chaldejskiego;
trzynaście wieków po wyjściu Izraela z Egiptu pod przewodem Mojżesza;
około tysiąc lat po namaszczeniu Dawida na króla Izraela;

w 65. tygodniu, według proroctwa Daniela;

w czasie 194 Olimpiady;

w roku 752 od założenia Rzymu;

w 42. roku panowania Cezara Oktawiana Augusta;
kiedy na całym świecie zapanował pokój, Jezus Chrystus, odwieczny Bóg i Syn odwiecznego Ojca, chcąc uświęcić świat swoim miłościwym przyjściem, poczęty z Ducha Świętego, po upływie dziewięciu miesięcy od poczęcia,
ro­dzi się w Betlejem Judzkim z Maryi Dziewicy, stawszy się człowiekiem.
Narodzenie naszego Pana Jezusa Chrystusa według ciała.